เขาว่าเวลาเรารักใคร...ต่อให้เขาไม่อยู่ใกล้

เราก็รู้สึกเหมือนมีเขาอยู่ด้วยตลอดเวลา

แล้วถ้าเขาอยู่ใกล้แต่เรารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่ตรงนั้นล่ะ

แปลว่าเขาไม่รัก...ใช่ไหม

3...ปีก่อน

ผู้ชายแสนดี...ที่ดีเสียจนเข้าข่ายใครๆว่าโง่

พี่ชายที่มาส่งบ้านเสมอ เพราะบ้านอยู่ไม่ไกลกัน

บางครั้งก็เที่ยวส่งคนโน้นคนนี้ได้ ทั้งที่บ้านเขาไกลบ้านตัวตั้งเยอะ

ผู้ชายแสนดีที่ใครก็รัก ถึงจะโง่ในสายตาใคร

แต่ฉันหลงรักความโง่ของเขา

ในที่สุด....เขาก็เป็นคนรักของฉัน

2ปีผ่านมา

เขายังคงดีเสมอ แต่มีบางอย่างที่ผิดไป

เขาไม่ได้กอดฉันเยี่ยงหญิงสาวอีก

มันอบอุ่นกว่านั้น ยิ่งใหญ่กว่านั้น ....แต่

ฉันรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังความยิ่งใหญ่นั้น

ฉันร้องไห้ ไม่รู้ทำไม มองหน้าเขานอนหลับแล้วร้องไห้

ออกไปเดินเล่นข้างนอกให้หาย แล้วกลับมา

เขาตื่นมาตอนฟ้ามืด ถาม

"ไปไหนมา ไหนเล่าให้ฟังสิ"

ฉันเล่าเรื่องที่ฉันไปผจญภัยตามลำพัง

แล้วก็ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

อยู่อย่างนั้น....อยู่อย่างนั้น

จนตัดสินใจเลิกกัน

2-3เดือนต่อมา

ฉันมีผู้ชายคนใหม่...อาจเพื่อหลบหนีจากความรักที่ยิ่งใหญ่ของเขา

ยิ่งใหญ่จนฉันเคว้งคว้าง..ตอนฉันจะลาเขาไม่รั้งพูดแค่เพียง

"ดีแล้ว ดีแล้ว ก็หนูตัดสินใจแล้วไม่ใช่เหรอ"

.....

.......................

วันนี้...

เรากลับมาคบกันอีก

ฉัน....ก็ยัง

แล้วก็ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ร้องไห้ ไปเดินเล่น กลับมา ยิ้ม เล่าเรื่องราว

ฝนตก ไม่เคยขาดฟ้า

บางครั้งทำให้ไม่อยากออกจากบ้าน

ผ้าที่ตากไว้ก็คล้าย จะไม่มีวันให้เก็บ

ก็มันไม่แห้งสักทีนี่นะ

มองว่ามันเป็นอุปสรรค ดีไหม ทำอะไรไม่ได้

ก็โทษว่าชีวิตมันช่างแต้มเต็มไปด้วย "อุปสรรค"

....ไม่....ฉันตอบตัวเองเสียงดัง

มันคือบทพิสูจน์ต่างหาก

ตอนที่เริ่มทำเดโมเพลง ก็ดันเป็นหวัด

เพราะฝนตก โทษใครไม่ได้เลยโทษฝน ที่จริง

อาจเพราะเราดูแลตัวเองไม่พอร่างกายเลยอ่อนแอจน

เชื้อหวัดเล่นงานเอาได้ มากกว่า

เหมือนมีใครบางคนพิสูจน์เราอยู่

การทำเรื่องดี ไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันเพียงมองมันว่าเป็นบทพิสูจน์

ตอนนี้ก็ไปออกกำลังกาย กินวิตามินซี หาซื้อซีดีเพลงมาฟัง

เตรียมทำงานเพลงต่อ ฮืบ.....สู้

เมื่อความฝันเดินทางมาถึงจุดที่ ถอยไม่ได้

ต้องทำให้เป็นจริงสถานเดียว

หรือที่จริงไม่เคยคิดจะถอยต่างหาก

เราเขียนเพลงพวกนั้นไว้ สาม สี่ปี คิดว่าเมื่อไหร่นะ

ที่มันจะเป็นรูปเป็นร่าง เมื่อไหร่นะ เมื่อไหร่นะ

....แท่น แท้น

ตอนนี้มันเริ่มเป็นรูปร่างแล้วค่ะ

ทำเองขายเองค่ะ แต่รับรองคุณภาพ

ต้องไปเรียนรู้เรื่องโพสรูปโพสเสียงเสียก่อน

เราไม่อยากขายหน้าตา หรือเนื่องอาจจะทำให้ขายไม่ได้ (หุ หุ )

ในที่สุดก็ลงตัวที่ ตัวการ์ตูนที่เราเป็นคนออกแบบ

ชื่อละมุนกับละไม

แต่ไม่มีปัญญาวาดเองให้ตลอดรอดฝั่ง เลยมีน้องทำให้

เดี๋ยวจะเอานิทานละมุน มิวสิคและตัวอย่างเพลงมาให้ฟังกันค่ะ

เชื่อ และทำ

ความฝันจะไม่มีวันไปไหนได้ นอกจาก

กลายเป็นจริง

เดี๋ยววันหลังจะเอาเนื้อเพลง เรื่องราวต่างมาเล่าให้ฟังอีกค่ะ